ความตกลงเชงเก้น และ สนธิสัญญามาสทริชท์

ความตกลงเชงเกน




            ความตกลงเชงเกน (อังกฤษSchengen Agreement) เป็นความตกลงระหว่างประเทศส่วนใหญ่ในทวีปยุโรปอันให้สัตยาบันเมื่อ พ.ศ. 2528 สาระสำคัญเป็นการอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มสามารถเดินทางระหว่างกันโดยไม่ต้องถือหนังสือเดินทาง ข้อตกลงนี้มีผลต่อประชากร 4,000,000 คนใน 24 ประเทศ (21 ธันวาคม พ.ศ. 2550) ครอบคลุมเนื้อที่ 4,268,633 ตารางกิโลเมตร (1,648,128 ตารางไมล์) นอกจากนั้นยังให้การอนุญาตชั่วคราวกับผู้ถือใบอนุญาตเชงเกน (Schengen Visa) มีสิทธิในการเดินทางได้ชั่วคราวในประเทศสมาชิกโดยถือใบอนุญาตใบเดียว ตามสนธิสัญญาอัมส์เตอร์ดัม (Treaty of Amsterdam) ข้อตกลงและตัดสินใจทุกข้อของความตกลงเชงเกนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายของสหภาพยุโรป 

              ประเทศที่ลงนามในความตกลงฉบับนี้มีด้วยกัน 30 ประเทศรวมทั้งประเทศในสหภาพยุโรปทุกประเทศ และประเทศนอกสหภาพอีก 3 ประเทศคือ ประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศนอร์เวย์ และประเทศสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันมี 26 ประเทศที่ใช้ความตกลงนี้ สหราชอาณาจักรยังมิได้ใช้กฎนี้ หลังจากที่มีการปฏิบัติข้อตกลงนี้ด่านหรือป้อมตรวจคนเข้าเมืองของประเทศที่อยู่ในเครือเชงเกนก็ถูกรื้อทิ้ง

           ประเทศสมาชิกเชงเกน

- ประเทศเบลเยียม                                          
- ประเทศโปแลนด์
- ประเทศอิตาลี                                               
- ประเทศสโลวาเกีย
- ประเทศลักเซมเบิร์ก                                    
- ประเทศโลวีเนีย
- ประเทศเนเธอร์แลนด์                                    
- ประเทศลัตเวีย
- ประเทศเดนมาร์ก                                         
- ประเทศลิทัวเนีย
- ประเทศกรีซ                                                 
- ประเทศโมนาโก
- ประเทศโปรตุเกส                                         
ประเทศฮังการี
- ประเทศฝรั่งเศส                                            
ประเทศเอสโตเนีย
- ประเทศสเปน                                               
ประเทศมอลตา
- ประเทศเยอรมนี                                           
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (ประเทศนอกสหภาพ)
- ประเทศออสเตรีย                                         
ประเทศนอร์เวย์ (ประเทศนอกสหภาพ)
- ประเทศฟินแลนด์                                         
ประเทศไอซ์แลนด์ (ประเทศนอกสหภาพ)
- ประเทศสวีเดน




สนธิสัญญามาสทริชท์


Jump to navigationJump to search
สนธิสัญญามาสทริชต์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรป (ย่อ: TEU) ลงนามเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 โดยสมาชิกประชาคมยุโรปในมาสทริชท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์[1] วันที่ 9-10 ธันวาคม พ.ศ. 2534 นครแห่งเดียวกันนี้ได้เป็นที่ประชุมของสภายุโรปซึ่งร่างสนธิสัญญาดังกล่าว[2] ในโอกาสที่สนธิสัญญาฯ มามีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ระหว่างคณะกรรมาธิการเดอลอร์ส (Delors Commission)[3] มีผลให้สหภาพยุโรปถูกจัดตั้งขึ้นและนำไปสู่การก่อตั้งเงินสกุลเดี่ยวของยุโรป คือ ยูโร สนธิสัญญามาสทริชต์ได้ถูกแก้ไขโดยสนธิสัญญาภายหลังในระดับหนึ่ง
      


ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

โครงงาน น้ำอัญชันมะนาวเพื่อสุขภาพ

อาหารประจำชาติญี่ปุ่น

ฤดูในประเทศญี่ปุ่น